Van wierook en pleiaden

Vandaag was ik weer eens bezig met wierook. Wierook bah, blé, yak hoor ik mensen wel roepen maar toch duizenden jaren werken we al met gommen en harsen etherische oliën en essences. Ik heb wierook leren kennen in de kerk. In eerste instantie vond ik het echt bijzonder en ook wel lekker maar er kwamen ook van die momenten dat ik dacht bah wat een stank. 

Dat dit gevoel zo wisselde zat hem vooral in de soorten geuren en stoffen. Maar ook de sfeer waarin het gebruikt werd. Als je in een benauwde ruimte opeengepakt met mensen met natte jassen zit dan kan het nogal benauwend zijn. Als je dan ook nog eens een persoonlijke situatie hebt met geestelijke druk waarbij de verwachting van de bijeenkomst niet overeenkomt met de verwachting dan gebeurt er wel iets bijzonders.

Feitelijk zijn het wel interessante momenten omdat er toch iets gebeurt wat bij spirituele bijeenkomsten past. Een vorm van uittreding of epifanie of verlichting. Nu past dat wel bij bepaalde momenten die we ook wel inwijding noemen dus die sfeer met wierook heeft wel iets in zich.

Nu was ik de slechte en benauwende wierook niet vergeten maar herkende ook de lekkere ervaring van de goede wierook. Geuren die iets positiefs brengen door de samenstelling. Wierook zonder stokjes, een bamboe kern, ruiken en ervaren anders dan wierook zonder dat waarbij de soorten gommen en harsen weer een rol spelen. Na de wat slechte ervaring met de kerkelijke wierook kwam ik in contact met bijzondere Tibetaanse wierook en Japanse wierook. 

Juist die verbreding van geuren van over de wereld maakte de hernieuwde kennismaking met wierook wel bijzonder. Dat is dan alweer vijftig jaar geleden en de wereld zat wat anders in elkaar. Mensen ontdekten de wereld en hippies waren een groep langharig werkschuw tuig. Wierook en bloemen waren iets uit de summer of love van vijf jaar eerder waar in Nederland hooguit Amsterdam met de dam en het Vondelpark, het lieverdje met provo's en kabouters opvielen. 

Rotterdam met het Kralingen festival als tegenhanger van Woodstock was dan nog een opvallend festival. Hitweek als zowel Aloha als uitgave past daar wel in met prijzen voor softdrugs die ook opgelezen werden op de vara radio, De Rooie Haan, door Koos Zwart. Deze zoon van minister Irene Vorrink viel natuurlijk op net zoals de anti rookmagiër Robert Jasper Grootveld. Beiden vielen duidelijk op door hun acties en ideeën. 

De drijvende eilanden van Grootveld worden nog wel toegepast en Paradiso waar Koos Zwart mede initiatiefnemer was bestaat nog steeds. De tijd dat geuren en smaken meer opnieuw ontdekt worden past goed bij de summer of love, denk daar bijvoorbeeld aan de Strawberry Alarmklok met peppermint and incense, nooit van gehoord dan even youtube raadplegen.

De jaren zeventig waren een kleurrijke tijd waarin mensen op zoek gingen naar zichzelf en bijvoorbeeld naar India reisden. Ook mijn achterbuurjongen Robert van Harte deed dat. Ik ontmoette hem weer bij een bezoek aan Zwijndrecht begon jaren tachtig. Ik kwam net terug uit Engeland en Robert kwam even buurten. Hij kwam uit Pondicherry en was bezig met wierook naar Nederland te halen. 

Het waren grappige ontmoetingen en zo bleven we elkaar regelmatig tegen het lijf lopen. Uiteindelijk ben ik zijn wierook gaan verkopen en promoten omdat het doel positief was. De wierook werd handgerold door mensen die een fatsoenlijke standaard van leven kregen. Wierook werd zo opnieuw een onderdeel van mijn leven en werd nog leerzaam ook. Ik verdiepte me zonder veel moeite in de wereld van wierook. 

De alternatieve wereld van de hippies had zich al wat meer uitgekristalliseerd in drie hoofdgroepen die in de Summer of love al zichtbaar waren. De mensen die middels de LSD en softdrugs in een andere sfeer belanden, de zoekers naar spiritualiteit en de mensen die de wereld wilden redden, om ze zo maar in te delen.

Bij mij kwamen alle werelden automatisch samen. Ik hoefde niet op zoek naar van alles. Dat maakte het voor mij op zich het mogelijk alles objectief te beschouwen. Keuzes maken in het leven moest toch wel maar met alles wat er om mij heen gebeurde was het leven net schaatsen op flinterdun ijs. 

Nog steeds kom ik in de dwarsverbanden de mensen uit de verschillende groepen tegen. Mij idealen zijn niet veranderd maar de wereld wel. Dat was op zich een bedoeling van de wereld van hippies om het zo maar uit te drukken. Robert Jasper Grootveld zijn acties tegen het roken hebben beslist wat opgeleverd, de promotie van softdrugs is niet meer nodig met alle coffeeshops.

De wierook is ondertussen verder een normaal onderdeel van onze cultuur en is ondertussen zelfs geëvolueerd naar geurstokjes die zonder verbranding geur verspreiden. Ons hele consumptiepatroon is nu uiteindelijk aan herziening toe een van die onderdelen van de hippiecultuur van het redden van de wereld wat dagelijks terugkomt. 

De aanpak plastic soep, statiegeld op blikjes, circulariteit en de global warming. We hoeven niet de hele wereld rond te reizen om die binnen ons bereik te krijgen op dit moment kan dat zelfs niet. Een van de mooie dingen die recent gebeurden was de nieuwe nieuw Zeelandse feestdag die Matariki heet. Het verwijst naar de Pleiaden wat voor de maori's een belangrijke sterrengroep is.

Met de musical Hair is de intrede van het begrip sterrenstanden ook wel duidelijk geworden. Ons hele leven draait om sterrenstanden. De draaiing van de planeet rond de zon bepaalt dagelijks ons ritme. Let the sun shine in van the Fifth Dimension heeft op die manier nog meer betekenis dan je er uit kan halen. Fifth Dimension is voor mij een begrip geworden vanuit de kennis van het heelal zowel als in bedrijfsvorm. 

Tijd is voor mij de wiskundige kromming waarin ik vijftig jaar geleden leerde denken. Wierook is al eeuwen oud maar een dagelijks artikel. De tijd is een abstract begrip waarin ik de denkwijze van Aboriginals en Maori en andere natuurvolkeren bijzonder waardeer. Ik blijf die hippie om dat maar als geuzennaam mee te dragen die vrijheid in samenleving blijft uitdragen. 

Ik ben natuurlijk gedateerd aan mijn geboortetijd maar hanteer met plezier de droomtijd en zoek niet maar beschouw de wereld als zijn plek onder de sterren. Ik brand mijn wierook, de chrisje wierook voor wereldvrede, maar ook al die andere wereldse soorten met het respect voor diezelfde wereld.

IMG_0168bjpg