Stemmen

Bij het onderwerp stemmen komen bij mij veel gedachten naar boven of hoor ik stemmen in mijn hoofd. Dat zou niet goed zijn als ik dat niet zou kanaliseren. Ik heb vaak gedachten en ideeën die als een eindeloze stroom door mijn hoofd vloeien, althans dat is de verbeelding er van. 

Ik ben mij bewust met de kennis die ik heb dat het elektrische stroompjes zijn die impulsen geven en het beeld vullen wat ik aangeleerd heb of aangenomen heb. De werkelijkheid is dus altijd anders kan je stellen. Grosso modo komt alles overeen met wat je hebt geleerd. Maar bij stemmen komen daar weer die andere beelden naar boven. 

Deze week was het thema stemmen, verkiezingen dus, en daarin komen de beelden niet overeen met de impulsen stel ik als ik het gedrag van mensen zie. Het is niet een waardeoordeel maar een constatering. Omdat ik met een aantal documenten bezig was van negentig jaar geleden die passend op nu waren was het een mooi vergelijk.

Na de stemming wordt er altijd stemmig gereageerd, door winnaars en verliezers, door stemgerechtigden die al dan niet hun keuze betreuren of bejubelen. Ik kan dan rustig beschouwen omdat ik vanuit de redenatie van de elektrische impulsen zelf gehandeld heb, rationeel besloten. Heb ik het goed gedaan vraag ik mij niet af. Ik kijk vooral naar alle impulsen die op mij afgevuurd worden of die ik toelaat of opzoek.

Negentig jaar geleden ging dat anders, zonder social media, radio of televisie en was de spreker, de poster of de folder met beloften het middel. Het mooie van zoveel generaties later toont zich in de reactie van mensen. Het was toen ook een pandemie geweest maar geen lock downs en wereld zo een 100 miljoen doden. Wel een verschil met de tweeëneenhalf miljoen nu. 

Het verschil in die negentig jaar is dus vooruitgang in beheersing terwijl er meer mensen zijn gekomen. Toch gingen er stemmen op om het maar te laten gaan en opnieuw een uitroeiing plaats te laten vinden. Bijzonder hoe men kan denken en daaraan vastgekoppeld hoe de elektrische impulsen leiden tot die gedachte. 

Gelukkig begrijp ik goed hoe er om een uiteenlopende reden mensen dat denken. Na een stemming van hoog tot laag zie ik de kortsluiting plaatsvinden. Het circus van beïnvloeding is bijzonder te noemen. Negentig jaar geleden waren thema`s die nu spelen van een andere aard en impact. 

Vrouwenkiesrecht begon in plaats van dat we nu de vrouwelijke lijsttrekkers zien waren het mannen die het bepaalden. Toch blijven thema s als sociaal, wonen, onderwijs en gezondheidszorg altijd actueel.

In de voorbeelden van die kleine honderd jaar zie waar coöperatief werk is overgegaan naar marktwerk. In plaats van een collectief verdienmodel zijn we over naar een individueel verdienmodel. De kiezer heeft gekozen en de influencers hebben hun werk gedaan.

Toch vraag ik mij wel eens af hoeveel mensen daadwerkelijk zien wat hun beïnvloed. Vanuit de marketing weet ik heel goed hoe het werkt maar ook vanuit de nieuwe rekenmodellen die je aanbieden wat je mag weten naar aanleiding van je zoekgedrag op internet.

Ik laat die rekenende computers graag weten dat ik op zoek ben naar een pot haaienlevers op plantaardige basis gekweekt in de Andes waarvoor ik bereid ben geen geld te betalen. Het resultaat lees ik dan later wel terug in campagnes die mij laten zien dat er mensen zijn bereid dat standpunt in te nemen.

Gelukkig ben ik een gelukkig mens en dat is erg lastig voor de rekenmodellen die mijn elektrische impulsen proberen te voeden. De stemmen in mijn hoofd zijn gedachten die ik analyseer om te zien wat er gebeurt.

Ik toets het aan heel simpele doch pragmatische zaken zoals ik die eerder al aangaf; wonen, zorg, onderwijs en sociaal, ik worstel en kom boven zoals ik gewend ben.

2BB7DEE4-3312-422F-A906-0FFA15A938DDjpeg